Menu

alergolog

CHOICE-APPAREL-1

Odczulanie podskórne

, ,

Klasyczna metoda odczulania polegająca na podawaniu w regularnych odstępach czasu szczepionki we wstrzyknięciach podskórnych w zewnętrzną powierzchnię ramienia – wykona ją lekarz albo pielęgniarka w Poradni Alergologicznej

Przed podaniem szczepionki poinformuj lekarza o wszelkich zdarzeniach medycznych, które miały miejsce od ostatniej wizyty, oraz jak tolerowałeś ostatnio podaną dawkę.

Po wykonanym wstrzyknięciu musisz pozostać w poczekalni 30 minut w celu obserwacji. Większość niebezpiecznych objawów ubocznych po podaniu szczepionki rozwija się w właśnie w tym czasie. Jeśli w czasie obserwacji pojawią się jakieś niepokojące objawy jak na przykład uporczywy świąd dłoni, uszu, uczucie gorąca, osłabienie – niezwłocznie poinformuj o tym lekarza lub pielęgniarkę

Objawy niepożądane mogą (rzadko) się rozwinąć także w późniejszym czasie.

Po 30 minutach obserwacji zgłoś się do lekarza lub pielęgniarki celem oceny twojego stanu po podaniu szczepionki i będziesz mógł opuścić poradnię.

W dniu podania szczepionki nie wykonuj dużych wysiłków fizycznych (sporty, siłownia, praca) i ogólnie unikaj sytuacji w których dochodzi do przegrzania organizmu (opalanie, gorące kąpiele, sauna) – ma to niekorzystny wpływ na farmakokinetykę szczepionki, która ma się powoli uwalniać z miejsca podania. Nie spożywaj posiłków zawierających alergeny reagujące krzyżowo z alergenami zawartymi w szczepionce. Nie spożywaj obfitych posiłków i unikaj alkoholu.

U niektórych pacjentów po podaniu szczepionki pojawia się w miejscu podania runień, obrzęk o średnicy około 7 cm z towarzyszącym świądem. Niektórzy zgłaszają uczucie zmęczenia. Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu 1-2 dób i są spodziewanymi objawami ubocznymi terapii, ale poinformuj o nich przy następnej wizycie lekarza.

Pamiętaj o zasadach przechowywania szczepionki

Ustal z lekarzem postępowanie w sytuacjach wystąpienia objawów ubocznych – gdzie masz się zgłosić i co zrobić.

Odczulanie podskórne składa się z dwóch etapów: etap leczenia wstępnego i etap leczenia podtrzymującego. W trakcie leczenia wstępnego w czasie kolejnych wizyt odbywających się co 1-2 tygodni będzie stopniowo zwiększana dawka podawanego alergenu do dawki maksymalnej zalecanej przez producenta lub maksymalnej dobrze tolerowanej przez pacjenta. Ten etap trwa różnie długo zależnie od zastosowanej szczepionki, stopnia uczulenia pacjenta i odstępów między kolejnymi wstrzyknięciami. Drugi etap – odczulanie podtrzymujące rozpoczyna się po osiągnięciu dawki maksymalnej zalecanej przez producenta lub maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Dawkę tę powtarza się w odstępach 4-6 tygodni. Ten etap trwa przez minimum 3 lata, a maksymalnie 5 lat.

CHOICE-APPAREL-3

Odczulanie podjęzykowe

, , ,

Jest to metoda odczulania polegająca na podawaniu w regularnych odstępach czasu szczepionki w postaci roztworu. Szczepionkę aplikuje pacjent samodzielnie (w przypadku dzieci konieczna może być pomoc rodziców lub opiekunów). Szczepionka podawana jest pod język w postaci kropli, zgodnie z zaleceniami producenta i po przeszkoleniu przez lekarza.

Zasady ogólne odczulania szczepionkami podjęzykowymi są zgodne z ogólnymi zasadami immunoterapii alergenowoswoistej. Również może być zastosowana forma odczulania przedsezonowego lub całorocznego. Również przy każdej wizycie należy poinformować lekarza o wszelkich zdarzeniach medycznych i przyjmowanych lekach a także tolerancji szczepionki w okresie od ostatniej wizyty. Również nie prowadzi się odczulania w ciąży i w przypadku ostrych lub przewlekłych chorób zapalnych. Przed odczulaniem należy przeanalizować obecność chorób współistniejących i stosowanego leczenia celem określenia ewentualnych przeciwskazań. Powinna być również wykonana spirometria w przypadku pacjentów z astmą, a sama choroba powinna być stabilna w swoim przebiegu.

Pacjent w tej metodzie leczenia znacznie rzadziej przychodzi na wizyty do lekarza (np. co 2 miesiące), leczenie po przeszkoleniu przez lekarza prowadzi sam pacjent w domu, w oparciu o ustalony plan leczenia zawarty w dzienniczku odczulania. W tej metodzie wymagana jest jednak bardzo dobra współpraca pacjenta z lekarzem oraz duża samodyscyplina pacjenta.

Metoda odczulania podjęzykowego jest jednak znacznie wygodniejsza dla pacjenta niż odczulanie podskórne, gdyż znacznie zmniejsza się ilość wizyt w przychodni, które zabierają pacjentowi sporo czasu (jedna wizyta to minimum 45minut, nie licząc dojazdów), pacjent nie musi pojawiać się tak często i regularnie w przychodni, co ma znaczenie w przypadku pacjentów z ruchomym czasem pracy, pracą zmianową, pracą w różnych miejscach, w oddelegowaniu, pacjentów dużo podróżujących. Ponad to pacjent jest uniezależniony od godzin otwarcia przychodni. Tę metodę odczulania polecam osobom bardzo aktywnym zawodowo, uczniom i studentom. W trakcie odczulania podjęzykowego budowanie dawki trwa zwykle kilkanaście dni, a nie kilka tygodni jak w odczulaniu podskórnym dawki podtrzymujące podaje się codziennie lub co dwa dni.

W porównaniu do odczulania podskórnego istnieje znacznie mniej badań oceniających efektywność odczulania podjęzykowego, lecz dotychczas zebrane dane sugerują, że jest to metoda odczulania równie skuteczna.

Szczepionki podjęzykowe charakteryzują się wysokim stopniem bezpieczeństwa. Sporadycznie może wystąpić zaostrzenie objawów alergicznych, a spodziewanymi objawami niepożądanymi występującymi u niektórych pacjentów są przemijające swędzenie w obrębie jamy ustnej, opuchnięcie warg lub dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego.

Schematy odczulania szczepionkami podjęzykowymi różnią się w zależności od producenta. Poniżej przedstawiam dla moich pacjentów schemat leczenia i ważne informacje dotyczące terapii szczepionką Staloral 300

Przygotowanie szczepionki 

Jeśli używacie Państwo szczepionki Staloral 300 po raz pierwszy i/lub zaczynacie odczulanie, w pudełku, które kupiliście Państwo w aptece znajdują się w pierwszym rzędzie 3 fiolki. Jedna z niebieskim kapslem i dwie z fioletowym. W drugim rzędzie znajdują się trzy aplikatory. Odczulanie zaczynamy od fiolki z niebieskim kapslem (NIEBIESKI KPSEL).Proszę wziąć fiolkę z niebieskim kapslem, zdjąć go (kapsel), zdjąć aluminiową osłonę i wyjąć gumowy korek. Następnie proszę wziąć jeden z aplikatorów (wygląda jak mały kranik) i odpakować z folii. Nie zdejmując pomarańczowej zatyczki mocno wcisnąć aplikator do otwartej wcześniej fiolki. Następnie zdjąć pomarańczową zatyczkę i kilkakrotnie nacisnąć (po pierwszych dwóch naciśnięciach może nie wypłynąć kropla z aplikatora). Po piątym naciśnięciu aplikator odmierza właściwą ilość szczepionki – każde naciśnięcie to jedna kropla – szczepionka jest gotowa do użycia. Proszę upewnić się czy pasek na przygotowanej przed chwilą fiolce z aplikatorem ma niebieski pasek na etykietce, a w pudełku pozostały dwie fiolki z fioletowymi kapslami i dwa nierozpakowane aplikatory.

Prowadzenie terapii – odczulania 

Odczulanie rozpoczynamy od fiolki z niebieskim kapslem. Jest to leczenie wstępne polegające na budowaniu dawki do dawki maksymalnej zalecanej przez producenta lub dobrze tolerowanej przez pacjenta. Trwa ono 9 dni. Przez pierwsze 6 dni używamy fiolki niebieskiej z której podajemy szczepionkę w postaci kropli w ilości określonej w schemacie, który jest umieszczony w dzienniczku odczulania, który został z Państwem omówiony z lekarzem. W dniu 7 przygotowujemy fiolkę z fioletowym kapslem tak jak to zostało przedstawione powyżej. W tym dniu (7 dniu) podajemy pierwszą dawkę w fiolki fioletowej i w kolejnych 2 dniach kontynuujemy budowanie dawki z tej fiolki. Po osiągnięciu w dniu 9 dawki maksymalnej (4 dawki – krople z fiolki filetowej) wchodzimy w odczulanie podtrzymujące, które będzie polegało na tym że codziennie aplikujecie sobie Państwo 4 krople z fiolki fioletowej.

Jak aplikować? 

Szczepionkę podaje się podjęzykowo (co ułatwia odpowiednio wyprofilowany kranik) w ilości kropli wynikającej z etapu odczulania. Jedno naciśnięcie aplikatora to jedna kropla. Odpowiednią dawkę (ilość kropli)podajemy na czczo pod język i przytrzymujemy 2 minuty, a następnie połykamy. Po 30 minutach można zjeść posiłek. Przykładowo rano po obudzeniu aplikujemy odpowiednią dawkę szczepionki pod język i przytrzymujemy ją przez 2 minuty a następnie połykamy. Teraz przystępujemy do porannej toalety przygotowania śniadania. Te czynności możemy wykonać w ciągu 30 minut. Po tym czasie możemy zjeść śniadanie i umyć zęby. Jeśli macie Państwo bardzo napięte poranki, możecie szczepionkę przyjmować wieczorem, pamiętając o kilkugodzinnej przerwie bez posiłku (lek podaje się na czczo)

Jeśli zapomniałeś z jakiś powodów podać dawkę szczepionki, to jeśli jesteś na etapie budowania dawki powtórz ostatnio podaną i kontynuuj budowanie dawki według schematu. Jeśli na etapie leczenia podtrzymującego a przerwa jest krótka (kilka dni) to kontynuuj odczulanie ustaloną dawką podtrzymującą

Nie odczulamy w czasie ostrych stanów zapalnych. Nie aplikuj szczepionki gdy masz infekcję górnych dróg oddechowych. Jak wyleczysz infekcję wrócisz do odczulania

Jeśli przerwa trwała do dwóch tygodni to podaj najmniejszą dawkę z fiolki fioletowej i stopniowo zwiększając dawkę (tak jak w schemacie z dzienniczka odczulania) w kolejnych dniach aż do dawki podtrzymującej i kontynuuj odczulanie

NIGDY nie sumuj zapomnianych dawek ! np.: jeśli prowadzisz leczenie podtrzymujące dawką 4 kropli codziennie, a wczoraj zapomniałeś przyjąć szczepionkę to dziś podaj znowu 4 krople a nie 8 kropli.

Jeśli coś Cię niepokoi albo nie wiesz co zrobić skontaktuj się z lekarzem.

CHOICE-APPAREL

Aerozoloterapia

, ,

Aerozoloterapia, czyli leczenie przy pomocy aerozolu leku podawanego wziewnie, jest podstawową metodą leczenia astmy oskrzelowej. Niewątpliwą zaletą tej metody leczenia jest fakt, że lek jest podawany bezpośrednio do miejsca gdzie toczy się proces chorobowy, a więc od oskrzeli. Dawka leku jest też znacznie mniejsza od podawanej inną drogą, co ma wpływ na bardzo mocne zredukowanie objawów ogólnoustrojowych takiego leczenia. Pewnym problemem w tej metodzie jest konieczność odpowiedniego zgrania wdechu z wyzwoleniem dawki z inhalatora ciśnieniowego, oraz wytworzenie odpowiednio dużego szczytowego przepływu wdechowego (PIF) w przypadkach stosowania inhalatorów proszkowych.

W przypadku inhalatorów ciśnieniowych zgranie wdechu można osiągnąć przez trening i szkolenie, a w przypadku gdy jest to nieskuteczne – zastosowanie przystawek objętościowych umieszczonych pomiędzy inhalatorem, a ustami pacjenta. Przystawka taka może być zakończona maską twarzową, co umożliwia zastosowanie tej metody leczenia nawet u małych dzieci. Przystawki te mają różny kształt i objętość, i dzielimy je na rezerwuarowe i przedłużające. Rezerwuarowe stanowią rezerwuar leku w postaci aerozolu dla pacjentów, którzy nie potrafią skoordynować wdechu (a więc także dla dzieci), ważne jest jednak aby inhalacja nastąpiła w ciągu 30 sekund. Przystawki przedłużające poprawiają charakterystykę aerozolu, eliminując duże cząsteczki osadzające się w jamie ustnej i gardle, oraz dużych oskrzelach, gdzie nie mają działania terapeutycznego, a jedynie mogą być przyczyną objawów ubocznych leczenia. Wobec tych faktów należałoby się zastanowić, czy nie należałoby stosować ich obligatoryjnie u wszystkich pacjentów. Niestety ich wadą jest rozmiar i krępujące zastosowanie w miejscach publicznych, a przecież pacjenci z astmą to często ludzie młodzi i aktywni. Pewnym rozwiązaniem problemu zgrania wdechu w przypadku inhalatorów ciśnieniowych jest zastosowanie nowoczesnych inhalatorów aktywowanych wdechem. Dawka leku jest uwalniana gdy pacjent wykonuje wdech, lub inhalatorów soft mist.

W przypadku stosowania aerozolów proszkowych pacjent musi wygenerować odpowiednio duży przepływ wdechowy, który powinien wynosić od 30-90 l/min w zależności od stosowanego inhalatora i choć nie ma tu problemu z zgraniem wdechu, to inhalatory te nie mogą być użyte u wszystkich pacjentów właśnie z tego powodu, że nie wszyscy pacjenci są w stanie wygenerować taki przepływ wdechowy.

Wśród objawów niepożądanych, które występują po zastosowaniu aerozoloterapii, najczęściej obserwuje się: chrypkę, zaburzenia fonacji i grzybicę gardła czy jamy ustnej. Trzeba podkreślić, że objawy te obserwuje się rzadko. Ważne jest by pacjent po wykonaniu inhalacji, szczególnie preparatem glikokortykosterydowym, przepłukał jamę ustną wodą, by usunąć pozostałe cząstki leku.

Ważna jest odpowiednia technika inhalacji. Zarówno w przypadku inhalatorów ciśnieniowych jak i proszkowych należy wykonać szybki, ale nie gwałtowny, głęboki wdech, który należy zatrzymać na szczycie wdechu na 3-5 sekund (policzyć do 5) i wykonać spokojny wydech. Wykonując w ten sposób inhalację poprawiamy znacząco depozycję leku w oskrzelach, gdyż możliwa jest lepsza sedymentacja (osadzanie) leku w oskrzelach. Badania wskazują również, że dodatkowo depozycję leku można poprawić zamykając nozdrza specjalnym klipsem w czasie wykonywania wdechu.

Godną polecenia jest również aerozoloterapia prowadzona przy pomocy nebulizatorów pneumatycznych, czyli urządzeń wytwarzających odpowiednie ciśnienie gazu (powietrza), które w zderzeniu z roztworem leku wytwarza aerozol, który inhalujemy przy pomocy maski albo ustnika. W ten sposób można podawać wiele leków, od rozkurczających oskrzela, przez glikortykosterydy, do wielu innych stosowanych w terapii astmy. Można również prowadzić nawilżanie dróg oddechowych roztworami soli fizjologicznej. Nebulizacja zwykle trwa około 5-10 minut, nie wymaga zgrania oddechu. Ważne by stosując glikokortykosterydy tą metodą, nie stosować o ile to możliwe maski twarzowej. Aerozoloterapia prowadzona przy pomocy nebulizatorów pneumatycznych jest często stosowana do przerywania napadów astmy.